Gemaakt om lang mee te gaan
De eerste workwear stamt uit het Groot-Brittannië van de 19e eeuw. De kleding is bittere noodzaak voor de arbeiders op het land en in de fabrieken. Vaak gemaakt van zware stoffen als katoen en wol en met de hand, soms ter plekke, in elkaar gezet: eenvoudig, functioneel en afgestemd op werkbehoeftes. Met de opkomst van de industriële revolutie werd er overgegaan op massaproductie. Gestandaardiseerde uniformen zijn het antwoord op de steeds groter wordende vraag. Aan de matchende outfits kun je aflezen welke functie of welk beroep iemand uitoefende. En onder de arbeiders zelf ontstaat er een gevoel van saamhorigheid en kameraadschap. In het straatbeeld zie je vooral platte petten, corduroy broeken, stevige boots en jekkers. Dit is ook de tijd dat denim steeds populairder wordt, vooral vanwege de slijtvastheid. Rond 1850 wordt de stof tijdens de goudkoorts in Californië gebruikt door mijnwerkers. Niet veel later, rond 1930, wordt denim ook gebruikt door boeren, spoorwegarbeiders en cowboys. De blauwe jeans en de overall staat al snel symbool voor robuustheid en hard werken.
Beyond the pocket
Zeg je workwear dan heb je het automatisch ook over de cargobroek en de invloed ervan op het leger. Deze broek, sinds 1938 onderdeel van het Britse gevechtstenue, is ontworpen zodat soldaten kaarten, verbandmaterialen en andere essentiële items makkelijk mee konden dragen. Het begin van een verschuiving van formele kleding naar praktische kleding. Rond 1940 wordt de cargobroek ingelijfd door het Amerikaanse leger voor hun parachutisten en niet veel later wordt de broek ook onderdeel van de werkkleding van burgers. De belangrijkste en bekendste kenmerken zijn de grote, extra zakken op het dijbeen of onderbeen die dichtgemaakt kunnen worden met klittenband, knopen of ritsen. De broeken worden gemaakt van verschillende soorten stoffen, maar de meestvoorkomende stoffen zijn toch wel katoen, twill en canvas. Vooral vanwege de slijtvastheid, het comfort en de functionaliteit. De broek weet zelfs door te dringen tot de popcultuur. Een van de beroemdste beelden is van Marilyn Monroe die in 1954 tijdens een optreden voor Amerikaanse troepen in Korea een outfit draagt geïnspireerd op het legeruniform.
De jaren negentig zijn de jaren waarin de cargobroek vanwege de losse fit en versterkte stiksels populair wordt onder bouwvakkers en buitenwerkers. Het blijkt een ideaal kledingstuk voor fysiek zware beroepen. Op legerkleding geïnspireerde workwear wordt steeds verder doorontwikkeld. Er komen duurzame, weerbestendige stoffen, extra stevige handschoenen en ergonomische ontwerpen. En al deze innovaties hebben bijgedragen aan de workwear van vandaag de dag, zoals bijvoorbeeld de nu onmisbare combat boots, bomberjacks en fieldjacks.
2 april 2026
Fashion
Work in Progress
Workwear werd twee eeuwen geleden geboren uit een praktische noodzaak, maar drukt vandaag de dag nog altijd een stempel op mode. Een style met een rijk verleden, een style die synoniem staat voor een onwrikbare inzet. Een style die ons blijft inspireren vanwege de aanpasbaarheid en de innovatiemogelijkheden. We duiken ter ere van deze lange historie in de geschiedenis van de utilitaire mode en waarom het vandaag de dag nog altijd relevant is.
Een oosters perspectief
In tegenstelling tot het Westen waar de snelle industrialisatie grote invloed heeft gehad op de workwear, wordt kleding in de Aziatische samenleving van oudsher gekoppeld aan sociale status en beroep. In China dragen arbeiders losvallende tunieken en broeken gemaakt van slijtvaste stoffen als katoen en hennep en is zijde exclusief voorbehouden aan de elite. Japanse ambachtslieden en handelaren hebben een voorkeur voor katoenen kledingstukken met een indigo kleur. Arbeiders dragen samue (traditionele werkkleding bestaande uit een losvallende jas en broek) en handelaren en festivalmedewerkers dragen vaak een happi coat (een korte, rechte jas met wijde mouwen). Pas aan het eind van de 19e eeuw zijn er westerse invloeden te zien in de Aziatische workwear.
De Japanse tobishoku (bouwvakkers die op grote hoogtes werkten) worden aan het begin van de 20e eeuw voor het eerst gezien in jika-tabi (soort laars met een gespleten teen) en een nikkapokka (een baggy broek die tot net onder de knie gepoft is en vanaf daar strak rond kuit en enkels valt) – eigenlijk een afgeleide van de Nederlandse knickerbocker. Deze kledingstukken worden vaak verstevigd met sashiko (een traditionele borduurtechniek die oorspronkelijk werd gebruikt door boeren en vissers). Tegelijk met de industrialisatie is er de opkomst van standaarduniformen voor fabrieksarbeiders, spoorwegpersoneel en militairen. In China wordt het Maopak, geïnspireerd op Europese dienstkleding en Franse chorejassen, niet alleen populair als praktisch uniform, maar het wordt ook een revolutionair symbool.
Tegen alles bestand
Met de introductie van synthetische materialen halverwege de 20e eeuw is workwear nog slijtvaster en beter bestand tegen verschillende weersomstandigheden. Zwaar katoen en wol behoren tot het verleden. Massaproductie komt op gang, waardoor workwear een stuk betaalbaarder wordt voor iedereen. Ondertussen raken onafhankelijke modeontwerpers in de jaren 90 in de ban van functionaliteit en komt workwear terecht op de catwalks. Denim jacks worden niet langer gezien als ruige werkkleding, maar alom geaccepteerde culturele symbolen. Exclusieve merken en traditionele workwear-bedrijven gaan steeds vaker samenwerken, waardoor functionele fashion toegankelijker voor een breder publiek wordt.
Leo Brancovich, onze Director of Menswear Design, legt uit: "Doordat we onze inspiratie halen uit de workwear, misschien wel de onverwoestbaarste kleding ooit gemaakt, gaan we steeds meer richting een duurzamere manier van consumeren. Waarom doe je niet gewoon wat langer met je kleding in plaats van continu nieuwe dingen kopen? De essentie van onze designtaal is de omschakeling van formele kleding naar workwear. En wij begeven ons precies op dat kantelpunt. We hebben onszelf van begin af aan gepositioneerd als het merk dat utility combineert met stijl." Innovatief zijn en blijven is onze grootste missie. Voor onze creaties betekent het dat we altijd onze uitgesproken taal, stoffen en materialen verbinden aan tijdloze ontwerpen, een lange levensduur en duurzaamheid. Een praktische legacy die we koesteren.
In tegenstelling tot het Westen waar de snelle industrialisatie grote invloed heeft gehad op de workwear, wordt kleding in de Aziatische samenleving van oudsher gekoppeld aan sociale status en beroep. In China dragen arbeiders losvallende tunieken en broeken gemaakt van slijtvaste stoffen als katoen en hennep en is zijde exclusief voorbehouden aan de elite. Japanse ambachtslieden en handelaren hebben een voorkeur voor katoenen kledingstukken met een indigo kleur. Arbeiders dragen samue (traditionele werkkleding bestaande uit een losvallende jas en broek) en handelaren en festivalmedewerkers dragen vaak een happi coat (een korte, rechte jas met wijde mouwen). Pas aan het eind van de 19e eeuw zijn er westerse invloeden te zien in de Aziatische workwear.
De Japanse tobishoku (bouwvakkers die op grote hoogtes werkten) worden aan het begin van de 20e eeuw voor het eerst gezien in jika-tabi (soort laars met een gespleten teen) en een nikkapokka (een baggy broek die tot net onder de knie gepoft is en vanaf daar strak rond kuit en enkels valt) – eigenlijk een afgeleide van de Nederlandse knickerbocker. Deze kledingstukken worden vaak verstevigd met sashiko (een traditionele borduurtechniek die oorspronkelijk werd gebruikt door boeren en vissers). Tegelijk met de industrialisatie is er de opkomst van standaarduniformen voor fabrieksarbeiders, spoorwegpersoneel en militairen. In China wordt het Maopak, geïnspireerd op Europese dienstkleding en Franse chorejassen, niet alleen populair als praktisch uniform, maar het wordt ook een revolutionair symbool.
Tegen alles bestand
Met de introductie van synthetische materialen halverwege de 20e eeuw is workwear nog slijtvaster en beter bestand tegen verschillende weersomstandigheden. Zwaar katoen en wol behoren tot het verleden. Massaproductie komt op gang, waardoor workwear een stuk betaalbaarder wordt voor iedereen. Ondertussen raken onafhankelijke modeontwerpers in de jaren 90 in de ban van functionaliteit en komt workwear terecht op de catwalks. Denim jacks worden niet langer gezien als ruige werkkleding, maar alom geaccepteerde culturele symbolen. Exclusieve merken en traditionele workwear-bedrijven gaan steeds vaker samenwerken, waardoor functionele fashion toegankelijker voor een breder publiek wordt.
Leo Brancovich, onze Director of Menswear Design, legt uit: "Doordat we onze inspiratie halen uit de workwear, misschien wel de onverwoestbaarste kleding ooit gemaakt, gaan we steeds meer richting een duurzamere manier van consumeren. Waarom doe je niet gewoon wat langer met je kleding in plaats van continu nieuwe dingen kopen? De essentie van onze designtaal is de omschakeling van formele kleding naar workwear. En wij begeven ons precies op dat kantelpunt. We hebben onszelf van begin af aan gepositioneerd als het merk dat utility combineert met stijl." Innovatief zijn en blijven is onze grootste missie. Voor onze creaties betekent het dat we altijd onze uitgesproken taal, stoffen en materialen verbinden aan tijdloze ontwerpen, een lange levensduur en duurzaamheid. Een praktische legacy die we koesteren.
Ontdek de collectie
